A Symphony of Pleasure, Beauty, and the Rot Within. The Picture of Dorian Gray 1891

 

"ฉันแลก 'เงา' กับ 'อมตะ' ยิ่งฉันเสพสมความสำราญ 

ภาพวาดนั้นยิ่งแบกรับภาระแห่งกาลเวลา—ร่างกายนี้คือวิหารที่ขโมยมา 

ส่วนภาพนั้นคือสุสานที่ฝังความจริง"

ภายในนั้น รัตติกาลอันเป็นนิรันดร์เข้าครอบงำ ที่ซึ่งจิตวิญญาณของฉันกรีดร้องอย่างเงียบเชียบผ่านรอยร้าวของความเน่าเปื่อยที่ซ่อนเร้น ยิ่งผ้าห่อศพภายนอกดูขาวสะอาดเพียงใด การตกเลือดภายในกลับยิ่งรุนแรงเท่านั้น ฉันยังคงเหนี่ยวรั้งภาพลักษณ์ที่หยุดนิ่งนี้ไว้ ยอมแลกลมหายใจเพื่อแลกกับสายตาของโลก เพียงเพื่อจะตระหนักได้ว่า... อิสรภาพที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในแสงสว่าง แต่คือการได้โอบกอดความอัปลักษณ์อันงดงามของการเป็นมนุษย์ที่มีอยู่จริง"