“สายเกินไป... ตั้งแต่ฉันยังเยาว์” The Lover (1922)

 

ในห้วงเวลาที่แสงแดดแผดเผาเหนือลุ่มน้ำโขงปี 1929 ณ 

ดินแดนอินโดจีนที่เต็มไปด้วยมนต์ขลังขมขื่น สายน้ำที่ไหลเชี่ยวและขุ่นมัว

ไม่ได้พัดพาไปเพียงตะกอนดิน แต่มันได้จองจำความทรงจำของเด็กสาวคนหนึ่ง

ไว้ตลอดกาล ทันทีที่เธอก้าวขึ้นรถลีมูซีนคันนั้น

 โลกสีเทาของเธอก็พลันหยุดหมุน เธอมองเห็นความเหงา

ที่สะท้อนอยู่ในดวงตาของชายชาวจีนผู้ร่ำรวย ความรักของพวกเขา

ไม่ได้เริ่มต้นด้วยคำหวาน แต่เริ่มต้นด้วยการตระหนักรู้ที่แสนเศร้าว่า

  “Very early in my life it was too late” — 

ในชีวิตของฉัน มันสายเกินไปเสียตั้งแต่ยังเยาว์ 

เป็นความรักที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพังของครอบครัว 

และเบ่งบานในเงามืดของรถคันหรูที่

หลบเร้นจากสายตาโลก

เมื่อวันเวลาผันผ่านจากเด็กสาวกลายเป็นหญิงชรา 

และจากไซ่ง่อนกลายเป็นปารีส สิ่งที่ยังคงชัดเจนไม่ใช่ใบหน้าของเขา

 หากแต่เป็นความรู้สึกของผิวสัมผัสและกลิ่นอายของฝนฤดูร้อน

 ในตอนจบที่หัวใจสลาย เสียงกระซิบผ่านสายโทรศัพท์ข้ามกาลเวลาได้ยืนยันว่า

 กำแพงแห่งชนชั้นและระยะทางไม่อาจลบเลือนแรงปรารถนาลงได้

  “He said that he still loved her, 

that he could never stop loving her, 

that he would love her until death.” — 

เขาบอกว่าเขายังรักเธอ รักไม่เคยเปลี่ยน 

และจะรักเธอไปจนลมหายใจสุดท้าย ความรักของ The Lover 

จึงไม่ใช่เพียงการร่วมประเวณีหรือความใคร่ แต่มันคือการที่วิญญาณ

สองดวงมาบรรจบกันในจุดที่พรหมลิขิตไม่อนุญาต

 ทิ้งไว้เพียงรอยแผลที่สวยงามที่สุดในหน้า

ประวัติศาสตร์ของหัวใจ

The Lover (French: L'Amant) is a 1992 erotic drama directed by Jean-Jacques Annaud. It is a visually lush, atmospheric adaptation of the semi-autobiographical 1984 novel by Marguerite Duras.