Singing in the rain (1952)

ในโลกของความบันเทิง ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่าคำว่า "ตกยุค" ครับ และหนังระดับตำนานอย่าง Singin' in the Rain (1952) ได้ถ่ายทอดเรื่องนี้ออกมาได้อย่างแสบๆ คันๆ แต่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เมื่อเสียง "ฆ่า" ดาราหนังเงียบลองจินตนาการดูครับว่า คุณเป็นดาราที่ดังที่สุดในโลก มีแต่คนหลงใหลใบหน้าของคุณ แต่จู่ๆ วันหนึ่งเทคโนโลยีก็เปลี่ยนไป หนังเริ่มมี "เสียง" (Talkies) และคนดูไม่ได้อยากแค่เห็นหน้าคุณอีกต่อไป แต่เขาอยาก "ฟังเสียง" คุณด้วย แล้วเวลาคุณมาจากหนังเงียบ หน้าตาคุณ ต้อง over reacting ก็ดูตลก นี่คือสิ่งที่ Don Lockwood พระเอกของเรื่องต้องเจอครับ ในขณะที่เขาพอจะปรับตัวได้ แต่นางเอกคู่ขวัญอย่าง Lina Lamont กลับพังพินาศ เพราะเสียงของเธอนั้นแหลมสูงจนน่าตกใจ ซึ่งสะท้อนความจริงในประวัติศาสตร์ฮอลลีวูดที่ดาราดังหลายคนต้องจบอาชีพลงเพียงเพราะ "เสียงไม่ผ่าน"

 กลยุทธ์ "เบื้องหลังเสียงสวรรค์ ก็เกิดขึ้น 

ความสนุกของเรื่องคือการที่ Don และเพื่อนซี้อย่าง Cosmo Brown พยายามจะกู้ชื่อเสียงกลับมาด้วยการทำหนังเพลง แต่ในเมื่อนางเอกตัวจริงเสียงใช้ไม่ได้ พวกเขาเลยต้องใช้ "Ghost Singer" หรือการให้นางเอกหน้าใหม่ที่มีเสียงสวยงามอย่าง Kathy Selden มาพากย์เสียงทับ นี่คือการสะท้อนนวัตกรรม (และการหลอกลวงเล็กๆ) ในวงการมายาที่น่าสนใจมาก   ทำไมฉาก Don Lockwood เต้นกลางฝนถึงเป็นตำนาน? ไม่ใช่แค่เพราะท่าเต้นที่สวยงามครับ แต่เพราะในเนื้อเรื่อง ฉากนี้เกิดขึ้นหลังจากที่ Don มั่นใจแล้วว่าเขามีทางออกที่จะทำให้เขากลับมา "ดังอีกครั้ง" ในฐานะดาราหนังเสียง ความสุขที่ล้นทะลักท่ามกลางสายฝนคือสัญลักษณ์ของการปลดล็อกความกลัว และการเริ่มต้นยุคสมัยใหม่ของเขาอีกครัง